Bir Bebek Diyor ki:

Bana sorulmadı “Doğmak istiyor musun? ” diye

Şöyle bir ortamda yaşayacaksın denmedi…

Sadece bir tesadüftü cinsiyetim

Belki güzellikti nasibim;

Belki de çirkindim.

Belki istendim,

Belki de istenmeden hayata sürüklendim.

Şans belki bana etiketlenmiş olacaktı doğduğumda

Belki de şansı arayıp duracaktım hayat boyunca.

Kah yoksul,verimsiz, kupkuru bir yerde açtım gözlerimi

Kah oyuncaklara boğulmuş, sevgisiz bir odada

Bazen soluduğum alkol ve tütün kokusuydu yuvamda

Bazen kavga kıyamet rüyalar, uykumda...

Aç kalmadım; doydum gittim bir şekilde…

Çalışan annemim memesini beklerken

Kaç yabancı elde pışpışlandım

Şefkatsiz bir anne ile yaşamda nerelere yuvarlandım

Minicik çaresiz bedenim, kah işkenceye maruz kaldı;

Kah anlamını bilmediğim, porno tuzaklarına daldı;

Kah buz gibi bir havada otoyolda mendil sattı;

Kah oyun olarak gördüğü onun bunun hizmetini yaptı;

Kişiliğinin içinde kendini bulamamış insanlarca...



Bebeğim ben, ağlarım öbür bebekler gibi, siz aldırmayın

Huzur isterim, şefkat isterim, sıcaklık isterim...

Annemin tenini, beni yaşama çağıran kaderi isterim

Beni dünyaya getirdiniz

Anne babalığı benimle öğrendiniz

Beni de, öbür bebekleri de sevin…

Sevmeyi unutmadan sevin...

Yaşam için bozdurup bozdurup harcamadan sevin...

Yalnız sevin...

SAĞLIK OLSUN

Öyle sabah uyanır uyanmaz yataktan fırlama !

Yarım saat erkene kurulsun saatin!

Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin..

Pencereyi aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin..

Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin!

Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin..

Ona harcayacağın vakitte bir dilim ekmek kızart

Çek kızarmış ekmek kokusunu içine

Bak güzelim kahvaltının keyfine..

Ayakkabıların boyalı olsun, kokun mis,

önce sana güzel gelsin aynadaki siluetin

Çık evinden neşeyle, karşına ilk çıkana gülümse, aydınlık bir gün dile!

Sonra koş git işine, dünden, önceki günden, hatta daha da eskiden

yarım ne kadar işin varsa hepsini tamamla,

ohhh şöyle bir hafifle..

Bir güzel kahve ısmarla kendine,

seni mutlu eden sesi duymak için alo de

Hiç işin olmasa da öğle üzeri dışarı çık

Yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın,

hatta üşü hava soğuksa

Yürü, yürürken sağa sola bak,

öylesine değil, görerek bak!

Çiçek görürsen kokla, köpek görürsen okşa.

çocuk görürsen yanağından makas al..

Sonra, şöyle bir düşün, kimler sana yol açtı,

sen çok darda iken kimler seni ferahlattı,

hani kapını kimsenin çalmadığı günlerde kimler kapını tıklattı?

Ne kadar uzun zamandır aramadın onları değil mi?

Hadi hemen uğrayabilirsen uğra, arayabilirsen ara

Hatırlarını sor, öyle laf olsun diye değil, kucaklar gibi sor..

Bu sadece onların değil, senin de yüreğini ısıtacak,yüzünde güller açtıracak..

Günün güzeldi değil mi?

Akşamın da güzel olsun..

Yemeğin ne olursa olsun, masanda illaki kumaş örtü olsun..

Saklama tabakları, bardakları misafire

Sizden ala misafir mi var bu dünyada!

Ailecek kurulun sofraya,

öyle acele acele değil,vazife yapar gibi hiç değil,

şöyle keyfe keyif katar gibi,

lezzete lezzet katar gibi, eksik bıraktıklarını

tamamlar gibi tadına var akşamının..

Gece evinde, dostların olsun

Sohbet mezen, kahkahan içkin olsun..

arkadaşım, hayat bu daha ne olsun?

Ama en önce ve illaki sağlık olsun!
CAN YÜCEL

Bunca zaman bana anlatmaya çalıştığını,kendimi bulduğumda anladım.
Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu varmış,
Kendi yolumu çizdiğimde anladım..
Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat, okuyarak,dinleyerek değil..
Bildiklerini bana neden anlatmadığını, anladım..
Yüreğinde aşk olmadan geçen her gün kayıpmış,
Aşk peşinden neden yalınayak koştuğunu anladım..
Acı doruğa ulaştığında gözyaşı gelmezmiş gözlerden,
Neden hiç ağlamadığını anladım..
Ağlayanı güldürebilmek,ağlayanla ağlamaktan daha değerliymiş,
Gözyaşımı kahkahaya çevirdiğinde anladım..
Bir insanı herhangi biri kırabilir,ama bir tek en çok sevdiği, acıtabilirmiş,
Çok acıttığında anladım..
Fakat,hak edermiş sevilen onun için dökülen her damla gözyaşını,
Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler terk ettiğinde anladım..
Yalan söylememek değil, gerçeği gizlememekmiş marifet,
Yüreğini elime koyduğunda anladım..
''Sana ihtiyacım var, gel ! '' diyebilmekmiş güçlü olmak,
Sana ''git'' dediğimde anladım..
Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum'' diyebilmekmiş sevmek,
Git dediklerinde gittiğimde anladım..
Sana sevgim şımarık bir çocukmuş,her düştüğünde zırıl zırıl ağlayan,
Büyüyüp bana sımsıkı sarıldığında anladım..
Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye haykırmak istemekmiş pişman
olmak, Gerçekten pişman olduğumda anladım..
Ve gurur, kaybedenlerin,acizlerin maskesiymiş,
Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,
Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..
Ölürcesine isteyen,beklemez,sadece umut edermiş bir gün affedilmeyi,
Beni af etmeni ölürcesine istediğimde anladım..
Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

Can YüceL

SEVGİ YÜREKTE Kİ NAZAR BONCUĞU...

Sevgi en güzel sözcüklerle dökülüyor satırlara bugün...Adını bilmediğim garip bir duyguyla yükleniyor yüreğime mavimsi bir renkle,tıpkı nazar boncuğu gibi renginde seviyorum ben, belkide aşkın rengi bu yüzden mavidir...Bu yüzden yücedir.Sevgi yürekteki nazar boncuğu gibidir...

Sevmenin bütün anlamı mavilerde büyük gökyüzü gibi sonra denizler gibi sonra okyanuslar gibi ucu bir türlü görünmeyen o zengin mavide gizli aşk....İnsan hep mavilerle sevmeli sevmeliki;nazar değmesin mutluluklara hüzün düşmesin güzel yüreklere sevgi yürekteki nazar boncuğu olmalı sevdalılara...

Sevgi bulutların üzerinde öpüşmek olmalı kimsenin görmemesi nazar etmemesi için her gözden her sözden uzak beslenmeli...İşte ozaman sonsuz ve bir ömür mutlu gececektir.Sevmek en güzel duygu insan sevdimmi gözü hiçbirşeyi görmemeli yürekleriyle her derde deva olmalı.Çünkü sevgi yürekteki nazar bonucuğu sevginin en değerli mavisi....

Yüreğinize, sevdanıza,sevdiklerinize ve sevenlerinize nazar değmemesi adına herzaman maviyle sevin sevgi yürekteki en güzel nazar boncuğu onu taşımaktan vazgecmeyin...

Ve en çok seni özledim ben. Karşı komşunun sokağa çıkacağı zamanı beklemeni. Her teyzeyi annen gibi sevmeni. Sanki ayıpmış gibi kimselere söylememeni. Ve o bisikleti ilk gördüğünde koşuşunu. Yağmurlu bir günde annenin elinden yediğin ekmeği. Islanan sokaklara bakıp duygulanmanı. Yaz akşamlarında oturduğun kaldırımı.Seni bir kez daha görmek isterdim... hiç konuşmadan.. kısa pantolonlu siyah beyaz halini..
bir lokma boyunu.. diz çöküp yere sımsıkı... ama çok sıkı sarılmak sana.. göz yaşlarımı omuzlarına bırakıp gitmek istiyorum şimdi sana kim olduğumu söylemeden...arkama bakmadan ağladığımı sana göstermeden seni çok özledim ama çok özledim çocukluğum! !
C.Yılmaz

SİYAH&BEYAZ